در این روش، فروشنده فقط موظف است کالا را در محل خود (کارخانه، انبار یا دفتر) آماده تحویل کند. از لحظهای که کالا در اختیار خریدار قرار گرفت، تقریباً تمام هزینهها و ریسکها بر عهده خریدار است.
مسئولیت فروشنده: فروشنده باید
- کالا را مطابق قرارداد تولید یا آماده کند.
- کالا را بستهبندی مناسب کند.
- فاکتور و اسناد لازم را ارائه دهد.
- کالا را در محل توافقشده آماده تحویل قرار دهد.
فروشنده در EXW الزامی به بارگیری کالا روی کامیون خریدار ندارد، مگر اینکه در قرارداد بهطور جداگانه توافق شده باشد.
مسئولیت خریدا: خریدار باید:
- کامیون یا وسیله حمل را تهیه کند.
- کالا را بارگیری کند.
- هزینه حمل داخلی را بپردازد.
- تشریفات گمرک صادرات را انجام دهد (در صورت نیاز).
- هزینه حمل بینالمللی را پرداخت کند.
- بیمه کالا را تهیه کند (در صورت تمایل).
- تشریفات گمرک واردات و پرداخت حقوق و عوارض را انجام دهد.
- کالا را تا مقصد نهایی حمل کند.
انتقال ریسک:
نکته بسیار مهم این است که ریسک از همان لحظهای که کالا در محل فروشنده برای تحویل آماده میشود، به خریدار منتقل میشود.
بنابراین اگر هنگام بارگیری یا حتی قبل از خروج کامیون از کارخانه اتفاقی برای کالا بیفتد، مسئولیت معمولاً بر عهده خریدار است.
مزایا:
برای فروشنده:
- کمترین مسئولیت و ریسک.
- هزینه حمل و بیمه بر عهده او نیست.
- پس از آمادهسازی کالا، تعهد اصلی او پایان مییابد.
برای خریدار:
- کنترل کامل بر حملونقل.
- امکان انتخاب شرکت حمل با قیمت مناسب.
- امکان مدیریت مستقیم زمانبندی حمل.
معایب:
برای فروشنده:
ممکن است به دلیل همکاری محدود، برخی خریداران تمایل کمتری به این شرط داشته باشند.
برای خریدار:
- بیشترین میزان مسئولیت.
- انجام تشریفات صادرات در کشور فروشنده میتواند دشوار باشد.
- نیاز به آشنایی با قوانین گمرکی و حملونقل کشور مبدأ دارد.
چه زمانی از EXW استفاده میشود؟ این روش معمولاً مناسب است وقتی که:
خریدار در کشور فروشنده نماینده یا دفتر دارد.
خریدار تجربه کافی در حملونقل بینالمللی دارد.
خریدار میخواهد همه مراحل حمل را خودش مدیریت کند
